Κύριε διευθυντά

Τρία χρόνια μετά την καταστροφή από τον «Daniel», ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει ανοιχτό: Τι ποσοστό από τον συνολικό σχεδιασμό που ακολούθησε για τη μελλοντική αντιπλημμυρική προστασία της Θεσσαλίας έχει πράγματι μετατραπεί σε έργο;
Σημαντικά ποσά έχουν στο μεταξύ δαπανηθεί στην περιοχή. Στην πλειονότητά τους, όμως, αφορούν την αποκατάσταση των τεράστιων ζημιών που προκάλεσε η καταστροφή και όχι την υλοποίηση των προτάσεων του κεντρικού σχεδιασμού που εκπονήθηκε μετά τον «Daniel».
Η διάκριση δεν είναι λεκτική. Είναι ουσιαστική. Άλλο να επισκευάζεις ό,τι κατέστρεψε η προηγούμενη πλημμύρα και άλλο να κατασκευάζεις ό,τι μπορεί να προστατεύσει την περιοχή από την επόμενη. Συνέχεια άρθρου “Το σκληρό, ακριβό, μάθημα του «Daniel»” →